Portugese banketbakkerij, Lissabon, ambachtelijk vakmanschap
Pão de Deus: het broodje dat elke Portugese ochtend geurt naar kokos
Een lauw, bijna rekbaar kruim wanneer je het openscheurt, bedekt met een zachte, lichtjes gouden kokoslaag — dat is vaak het allereerste wat je eet in…
Lees meer
De pastel de Tentúgal, het breekbaarste gebak van Portugal
Het breekt al voordat je het aanraakt: flinterdun deeg, warme eiercrème die overloopt. Maak kennis met de pastel de Tentúgal, het breekbaarste gebak van…
Lees meer
Morgado: hoe vijg en amandel uit de Algarve met de hand worden gevormd
Een hand die een bolletje amandeldeeg vormt en sluit rond een donkere, geurige vulling: zo ontstaat een morgado, typisch snoepgoed uit de Algarve op basis van…
Lees meer
Farturas: het krokante feestgebak dat Portugal in augustus doet gloeien
De olie sist. Een lange sliert deeg valt spiraalvormig in de hete friteuse, veert terug, kleurt goudbruin op onregelmatige plekken. Dat is een Portugees…
Lees meer
Ovos moles uit Aveiro: het zoete geheim dat de kloosters nooit prijsgaven
Een flinterdun wafelschelpje, amper dikker dan een vel papier, dat breekt tussen je tanden en dan een diepgele room laat lopen — lauw van de zon, niet van de…
Lees meer
De sardinhada: het feest van gegrilde sardientjes dat Lissabon 's zomers in vuur en vlam zet
Een grillrooster, zomaar op de stoep gezet. Een wolk vette rook die opstijgt tussen twee gevels vol papieren slingers. En die geur — een beetje scherp, een…
Lees meer
Bolo de Arroz: het gebakje dat standhoudt tegen het verdwijnen van de Lissabonse cafés
Aan de toonbank, staand, een espresso in drie slokken weggewerkt en een klein goudbruin gebakje in de hand: dat is het meest alledaagse beeld van Lissabon. Het…
Lees meer
Ginjinha: het kleine glaasje dat heel Lissabon vertelt
Een plastic bekertje, nauwelijks groter dan een vingerhoed. Een donkere, stroperige slok die net iets bijt in de keel. Eén hele kers op de bodem die je met je…
Lees meer
Arroz doce: de Portugese rijstpap die elke familietafel afsluit
Een lepel die wegzakt in een nog lauwwarme crème, een waaier van kaneel getekend met de punt van een mes — nooit twee keer hetzelfde patroon. Zo eindigt een…
Lees meer